لحظه های بی خویشی به پایداری شبهای خواب میشکنم به رقص موج،چوعمرحباب میشکنم به خواب چشمۀ نیلوفرین دشت شباب چوخواب موج زهرپیچ وتاب میشکنم غمم بنوش شبی،دخترشکوفه ومی! که درکشاکش غم،چون رباب میشکنم غرور قلۀ کوهم،عجب مدار از من که زیر سایۀ بال عقاب میشکنم د رازدحام هجوم سپاه فاتح ابر چو اوج با ثمر آفتاب میشکنم به پاسداری ام ای آفتاب صبح بهار شتاب کن که چونورشهاب میشکنم اسیرلحظۀ بی خویشی ام مرادریاب! که چون ستاره به دریای آب میشکنم

توی این شبهای قدر قدر همو بدونیم و التماس دعا